Roman
SEVDALAR
DÜŞTE KALDI
o gün
çok mutluydu genç adam hayatında en çok isdediği bir olay
gerçekleşmişti. üzerinde uzunca bir dönem çalıştığı
iş sonunda meyvesini vermişti.genç adam ilk kez bilgisayarla
tanışacaktı o gün hiç tanımadığı bilmediği bir
dünyaydı onun için bilgisayar.oysa işinin bir parçasıydı
ama bilgisayar onun için ilkti ve onda model tasarımları
yapacaktı.bu yüzden içi içine sığmıyordu genç adamın
avrupada 130.000 dm olan proğramın yerlisini yapmışlar ve
çok cüzi bir paraya mal olmuştu.bunda azda olsa katkısı
olması genç adamı çok mutlu ediyordu ve bu proğramın ilk
kullanıcısı olacaktı bu yüzden içi içine sığmıyordu.
adı kadirdi adamın gözlerinde hep hüzün vardı onu iyi
tanıyanlar onun ne kadar içine kapanık biri olduğunu
bilirdi.sanki iki ayrı dünyada yaşıyordu kadir.çevresinde
bir çok arkadaşı vardı işi konumuyla ve bilgi birikimiyle
çok sevilirdi.bir derdi bir sorunu olan mutlaka ona gelir fikir
alırdı.kadir okuyamamıştı liseyi bitirip son vermişti okul
hayatına şartlar öyle gerektiriyordu oysa o okumayı çok
istemiÅŸti ama ailevi durumu yeterli deÄŸildi.sonunda bir meslek
edinmeye karar vermişti tekstil sektörüne atıldı bu işi
seviyordu kadir kısa dönemde kendi işini kurmayı başarmış
ve en sonunda çok istediği bir işi yapmaya
hazırlanıyordu.kadir her gün saatlerce bilgisayar başınaydı
artık sanki bir şeyleri unutmak silmek istiyordu aradan 1 ay
zaman geçti artık iyice alışmıştı model
tasarımcılığına seviyordu işini. bir gün gazetede okuduğu
bir olay sonuncu internetle tanışmaya karar verdi ve
bağlandı.ilk dönemlerde sadece bilgi için siteleri
dolaşıyor bir şeyler öğrenmeye çalışıyordu.bir gün caht
yapmaya karar verdi bir çok kişiyle konuşuyordu kadir
içindeki boşluğu paylaşmak istiyor ama kimseyle
paylaşamıyordu.bir gün hayatını değiştirecek o olay oldu
hayatı boyunca o tarihi unutmayacaktı kadir 7 şubat asla
unutmayacaktı o günü.cahttaydı bir odada sıradan konuşmalar
ve can sıkıntısıyla geçen bir zaman odaya çiçek nickiyle
biri girdi ve konşmaya başladılar çiçek bir soru sordu u ne
demek diye kadir o an için birden şöyle düşündü işte
kendini beğenmemiş biri onunla konuşabilirim diye düşündü
ve hemen bir oda oluşturdu oda adını çiçek olarak
düşündü.bir tuhaftı genç adam içinde garip bir duygu
hissediyordu çiçeği davet etti odaya.
konuÅŸmaya
başladılar çiçek ankaralı olduğunu bir firmada sekreterlik
yaptığını anlattı.uzunca bir süre konuştular bir tuhaf
olmuÅŸtu kadir ne olduÄŸunu bilmediÄŸi garip bir duygu her
yanını sarmıştı.zaman öyle bir akmıştıki ikiside fark
etmemişlerdi zamanın su gibi aktığını ayrılık vakti gelip
çatmıştı.çiçek adım sevda demişti genç adama sevda ne
kadar güzel bir isimdi ertesi gün için sözleştiler kadir bu
odada bekleyeceÄŸim seni dedi sevdaya.geleceÄŸim dedi sevda
mutlaka geleceğim iyi akşamlar dedi ama ikiside bir türlü
ayrılamıyorlardı kadir bir garipti içi dalgalanıyordu bir
tuhaftı genç adam.kimdi sevda neydi dünyasını allak bullak
etmişti genç adamın.yarın buluşmak üzere iyi akşamlar dedi
sevda kendine iyi bak dedi ve ayrıldı.bir sigara yaktı kadir
uzunca bir süre ekrana baktı yazdıkları şeyler bir garipti
oysa kadir bu tür konuşmalar yapamazdı içine kapanık
sıkılgan bir adamdı oysa neler yazmıştı.yazdıklarına
kendi bile şaşırıyordu genç adam eve döndüğünde bir
garipti.bütün gece uyumadı onu düşündü saatlerce ve daldı
derin bir
uykuya………………………………………………………………………..
sabah
uyandığı zaman garip bir duygu sarmıştı genç adamı hiç
tanımadığı hiç bilmediği bir duyguyla her yanı
ürperiyordu.sevdayı görmüştü o gece ne kadar güzeldi sevda
büyülenmişti kadir.iri kapkara gözleri vardı sevdanın ve
yay gibi kaşları.uzun ve simsiyah dalgalı saçlar minicik bir
burun iki gonca misali gamze miyon bir yapsı vardı
sevdanın.hele o bakışlar kadir bir türülü etkisinden
kurtulamamıştı bu rüyanın sanki bir hayaldi ama hiç
bitmesini istemediÄŸi bir hayal.iÅŸ yerine gidince beklemeye
başladı kadir saatler bir türlü geçmiyoru çiçek odasında
çiçeği bekliyordu ama içini bir burukluk kaplamıştı.ya
sevda gelmez ise ya onu birdaha göremez ise.bunu düşünmek
bile kahrediyordu kadir i
bu
şekilde düşünceler içindeyken çiçek odaya girdi
selamlaştılar.konuşmaya başladılar uzaklarda iki ayrı
dünyada iki insan.ne garip bir çelişkiydi ve duyguları bir o
kadar yakın.hiç kimseyle bu denili rahat olamamıştı kadir
garip garip şeyler yazıyor yazdıklarına kendi bile
inanamıyordu.ne olmuştu bunu kendide bilemiyordu.sevdaya
sevdayı anlatmaya başladı kadir ne söylerse karşı taraf
tastik ediyor ve olamaz diyordu sen beni tanıyorsun.kadir hayır
dedi. seni burda tanıdım.sevda biliyormusun dün benim doğum
günümdü ve doğum günümde seni tanıdım.dün neden
söylemedin?diye sordu kadir bilmiyorum diye cevapladı sevda
aklıma bu hiç gelmediki!ikiside bir tuhaftı ne
konuştuklarını ve neleri konuştuklarını bir bilselerdi
diller susmuş gönüller dile geliyordu.orda konuşulanlar çok
farklıydı sevgi vardı ve iki insanın hiç tatmadığı bir
duygu vardı bilmedikleri ama üzerinde yürüdükleri bir yok
aşka giden yola yürüyorlardı bilmeden ve hiç
düşünmeden.apayrı dünyalarda iki insan bir birini bulmuş
hiç tanımadan hiç görmeden paylaşıyorlardı. neydi bu
paylaştıkları keşke bunu bir bilselerdi.ama ikiside
kendilerini bu boşluğa atmış sonunun ne olduğunu asla
bilmeyecekleri bir yola girmişlerdi.zaman bir su gibi akıp
geçmişti zamanın nasıl geçtiğini hiç
farketmemişlerdi.kadir huzursuzdu sevdaya sen çalışıyorsun
ya benim yüzümden sana bir zarar gelirse?diye sordu.sevda
hayır benim kendime ait bir odam var sorun olmaz diye
cevapladı.aralarındaki bağ o kadar kuvvetleniyorduki ikiside
bunun nasıl olduğu bilemiyor ama kopmak istemiyorlardı bir
türlü.kadir yaralıydı çok huzursuzdu anlatmak istiyor ama
bunu bir türlü beceremiyordu.sevdaya çok çirkin biri
olduğunu anlamaya çalıştı kendisinin ona göre biri
olmadığını anlatmaya çalıştı.sevda senin kalbin her
şeyden güzel ne olursan kim olursan ol seni olduğun gibi
kabullendim senden asla bir şey istemiyorum hiç bir beklentim
yok bunu asla unutma dedi.sesini duymak istiyorum dedi sevda bunu
yapmayı çok isterim senin sesini duymayı! kadir telefon
numarası nı verdi ama beni arama dedi!zamana bırakalım beni
tam olarak tanımıyorsun diye cevapladı.durgun kadir yerini
sevdalı kadire bırakmıştı nickini bile değiştirdi ve
bundan sonra hep kullanacağı nick ortaya çıkmıştı
^sevdalı^ sevdanın sevdalısı.bir odaları vardı sevdamın
yeri adı altında her gün orda buluşuyorlardı.ahhh o oda bir
dile gelebilseydi kimbilir neler anlatacaktı!durgun kadir
aşıktı seviyordu hemde delicesine şiirler yazmaya başladı
yıllardır unuttuğu bir şeydi bu yazmak!şimdi çoşkun bir
nehir gibiydi bir daha asla durulmayacak bir nehir!
araya
bayram tatili girdi uzunca bir süre ayrı kalacakları belki de
en hüzünlü bayramdı kadir için sevdasından ayrı kalacağı
koca 6 gün.zaman geçmek bilmezdi sevdasız yapayanlız
bayramın 2.günü bir mesaj aldı telefondan ‘merhaba iyi
bayramlar kara gözlün’bu sevdadandı hemen bir cevap yazdı ve
gönderdi.ertesi gün onu arasammı aramasammı düşünceleriyle
geçmeye başladı ve aramaya karar verdi kadir ve telefonu
çevirdi hayatının en heyecanlı anı işte buydu telefon
çalıyordu
Â
Â